niedziela, 6 października 2013

XV. Głupia

Hermiona

Gryfonka pokonywała korytarze jednocześnie wściekła, smutna i przerażona. Miała już tego dość. Dlaczego to właśnie ją to spotkało. W ferworze pytań nawet nie zauważyła że wyszła na błonia. Zatrzymała się dopiero przy jeziorze. Z płaczem usiadła, a raczej opadła na ziemię.
-Hermiona…– Dobiegł ją jakiś głos. Z początku wydawało jej się że tylko się przesłyszała lecz ktoś ponownie powtórzył jej imię.
-Odejdź stąd Draco.- Odwróciła się do Smoka z zapłakaną twarzą.
-Miona…- W oczach blondyna była troska jednak to zdrobnienie… To jedno słowo, sprawiło że Granger wpadła w furie.
-Nie nazywaj mnie tak! Nie masz prawa! Nikt nie ma! – Krzyk wykrzesał z niej szloch. Skuliła się i objęła ramionami, płacząc bez opamiętania.
-Lwico… Nie płacz proszę. Nie chciałem cię denerwować…- Nie wiedziała kiedy znalazła się w objęciach Ślizgona.
W tamtej chwili dla Hermiony rzeczywisty wydawał się tylko płacz… Płacz i ból. Łkała  wtulona w smoka, tak jakby puszczenie go sprawiło że rozpadnie się na milion kawałków.
-Ciii… Wszystko się ułoży… - Powtarzał wciąż Dracon, gładząc ją po plecach.
-A.. Ale ty tego nie…. Nie rozumiesz… - Mówiła między salwami łez.
Malfoy cały czas powtarzał jednak słowa ukojenia, aż w końcu niemal całkowicie pochłonęły one Gryfonke.
-Och Ron… Tak mi Cię brak. – szepnęła bez zastanowienia.
Słysząc jej słowa Draco się spiął. Dopiero wtedy Granger zorientowała się co zrobiła. Z przerażeniem zaczęła na siebie kląć, a jednak Smok nie ruszył się z miejsca tuląc ją i gładząc po plecach dopóki w pełni się nie uspokoiła.  Niestety gdy tylko Ślizgon stwierdził że jest już spokojna wypuścił ją z objęć i odszedł w milczeniu.
-Draco… - Powiedziała bezgłośnie, patrząc za Malfoyem. W sercu czuła też ból… Ból podobny do tego który czuła po każdej z kłótni z Ronem.
Kiedy zdążyła tak przywiązać się do blondyna? Głupia… Wystarczyła chwila by uświadomiła sobie jak był dla niej ważny i jak łatwo go straciła. Wszechwiedząca Panna Granger właśnie straciła jedyną osobę z której mogła wyznać swój lęk i która by ją obroniła. 
----{---@  @---}----
Ze względu na nowych czytelników kolejny rozdział został dodany w tak krótkim czasie.

Mam nadzieje że wam się on podoba i liczę na wasze komentarze. 

Do napisania :)!!!

Nox!!!

piątek, 4 października 2013

XIV.Złość Rudzielca

Ron

Ron zauważył, że zaraz po wyjściu Hermiony odszedł od stołu najohydniejszy ze Ślizgonów. Rudzielec nie mógł znieść myśli, że On idzie do Niej! Nie mógł również znieść tego, że jego była szybko znalazła pocieszenie u boku tej obrzydliwej tlenionej fretki! Zaraz po tym jak Blondasek zniknął za drzwiami, wstał nad wyraz niezdarnie, nieświadomie rozrzucił misę z owocami oraz rozlał dzban soku z dyni.
- Co Ty do cholery robisz?!- ledwo usłyszał oburzoną siostrę - siadaj! ale to już!- kontynuowała, a Wesley stał jak zamurowany.
- Ona ma rację, usiądź pogadamy! - Wybraniec postanowił wesprzeć ukochaną i nakłonić przyjaciela do długiej i szczerej rozmowy.
- Nie mam zamiaru! - rudzielec rzucił do obojga po czym ruszy w stronę wielkich drewnianych drzwi, po drodze fuknął coś niezrozumiałego. Harry postanowił iść za Nim, pogadać jak kumpel z kumplem w końcu teraz właśnie tego potrzebował. Po wyjściu z Wielkiej Sali Potter zaczął mówić powoli, starannie dobierając każde słowo.
- Stary, co Ty robisz? Czy nie możesz od razu powiedzieć o co Ci chodzi ?
- Nie! Jak On może?! Przecież.. przecież Oni razem! to nie możliwe! Chce ją tylko wykorzystać! Zapobiegnę temu, zobaczysz!- Ron wrzeszczał jak oszalały, każde słowo odbiło się echem na wielkim korytarzu. Wybraniec stał tylko przez chwilę cicho aby zrozumieć tok myślenia swojego przyjaciela.
- Mógł być to zwykły przypadek,że On wyszedł za Nią z tej sali, rozumiesz? nie unoś się tak poza tym, nie wiem czy wiesz.. ale Wy razem nie jesteście - pogódź się z tym tak będzie najlepiej! Nerwy nic tu nie pomogą, a co do tego twojego zapobiegania, nie uważasz że za bardzo chcesz? hmm ? "wchodzić tam gdzie nie trzeba"? - Harry mówił tak aby ogarnąć przyjaciela i nie wywołać większej złości.
Ron jednak nic nie odpowiedział, wyraz jego twarzy mówił wszystko : tak łatwo nie odpuści sobie ani Jej ani niczego z Nią związanego. Wracał z wielką nie chęcią do dermitorium, bardzo chciał zawrócić znaleźć ją i powstrzymać... Powiedzieć jeszcze raz , że ją kocha! A tej tlenionej fredce rozkwasić nos przy najbliższej okazji.

Harry

Co się z Nim dzieje? nie może być aż tak źle! Przecież to absurdalne! Daje mu na każdym kroku znaki, że nie ma już czego szukać, a On? Naiwnie szuka jakiejkolwiek szansy aby móc być przy jej boku.Myśli kłębiły się w głowie Wybrańca. Szukał odpowiedzi na pytanie, które wydawały się być nie do rozwiązania.. Szedł za Ronem w nadziei, że brązowowłosa nie przejdzie obok nich. Modlił się w duchu aby nic nie zakłóciło minimalnego spokoju rudowłosego. pozostawała tylko jedna kwestia.. Jak pomóc Jego przyjacielowi ? Gdy weszli do dermitorium zobaczył coś co kompletnie Go zaszokowało. Łzy w oczach osoby, u której nigdy by się ich nie spodziewał. Kumpel jednak biegiem rzucił się do pokoju gdzie spędził cały dzień, opuszczając tym samym lekcje. Bezradny Potter odnalazł Ginny i razem z nią powędrował na lekcję obrony przed czarną magią.
---------
Jak się podobają moje wypociny ? Rozdział  dedykuje tym co .. czekali ; )) / Natt

Notka!

`~ Przepraszamy za takie "zapuszczenie" bloga!
Wszystko przez szkołę, problemy techniczne.
Postaramy się jednak powrócić do formy ?
W najbliższym czasie posty będzie dodawać Natalia, ponieważ druga pisarka ma w/w problemy techniczne.!
Sądzimy że to jednak nie wpłynie na Wasze zainteresowanie blogiem!

---------------------------
Pozdrawiamy i raz jeszcze przepraszamy.! < 3
Do rozdziału ! / Natt ; ))