Hermiona
Ginny ciągnęła przyjaciółkę poprzez korytarze mówiąc coś trzy po trzy . Nie widząc w tym wszystkim sensu Hermiona w końcu się wyłączyła. Do rzeczywistości wróciła dopiero gdy znalazły się w dorminatorium.
-No dobra Herm… Mów co się dzieje. –
Widząc że przyjaciółka nie reaguje , rudowłosa zaczęła machać ręką przed jej
oczami.- Halo, ziemia do Hermiony! Na Merlina co się z tobą u licha dzieje?
-Nic, nic... Po prostu się zamyśliłam.
-Tak jasne…. Powiedz mi o czym tak
rozmyślasz i od kiedy to zadajesz się z Malfoyem?
Te słowa wprawiły brązowowłosą w
zakłopotanie. Czy można powiedzieć że się z nim zadawała? Przecież to nawet nie
była znajomość. Czy wystarczył jeden incydent by wywrócić wszystko do góry nogami?
Nie mogła na to pozwolić, ale… No właśnie. Granger była na siebie wściekła. Od
kiedy w jej stosunku do Dracona jest jakieś ale? Nie mogła jednak ukryć przed
sobą że niechęcę ponownie pałać do niego nienawiścią.
-Odpowiesz mi w końcu? Czuję się tak
jakbym mówiła do ściany. Herm wiesz przecież że możesz mi ufać. – Ginny była
wyraźnie podirytowana i ciekawa.
-P… Powiem ci, ale... To nie będzie łatwe. – Hermiona ledwie wypowiedziała
te słowa. –To jednak musi zostać tylko między nami Gin.
Rudowłosa pokiwała głową. Po chwili Miona
wzięła głęboki oddech i zaczęła mówić.
-W pociągu… W pociągu zdarzyło się coś
strasznego. –W jej oczach pojawiły się łzy.- Draco mi pomógł. Uratował mnie. –Słowa
sprawiały brązowowłosej problemy- Potem wziął moją walizkę i odprowadził mnie
do szkoły. Nie wiem czy można to uznać za zadawanie się z nim. To była tylko chwilowa słabość. Jutro pewnie
wszystko wróci do normy- Brązowowłosa wybuchła płaczem.
Ginny od razu ja przytuliła i zaczęła
pocieszać.
-Nie myśl tak. –Szeptała.- Może on się
teraz zmieni. Zacznie cię traktować z szacunkiem.
Granger wciąż łkała. Płakała tak wtulona
w przyjaciółkę dopóki nie zabrakło jej łez.
-Już późno- Powiedziała rudowłosa, gdy
Hermiona ostatecznie się uspokoiła.- Lepiej szykujmy się do spania.
Tak też zrobiły. Przyszykowały się do
spania i położyły. Brązowowłosa już miała przymknąć oczy gdy Ginny wypowiedziała
jej imię. Niechętnie podniosła się do pozycji siedzącej by spojrzeć na przyjaciółkę.
-Czy ty… Czy ty coś do niego
czujesz?- Rudowłosa patrzyła na nią niepewnie, ale troskliwie.
-Co? Nie. To była tylko chwila słabości
nic więcej. Jak możesz o to pytać? – Wybuchła, nieświadoma tego że kłamie.
-Nie denerwuj się Herm, chciałam po
prostu wiedzieć. Poczułam się winna to mojemu bratu.
-Ginny kocham Rona. Dobrze o tym
wiesz… Tak samo jak wiesz że nie mogę z nim już być. –spuściła wzrok, by
powstrzymać kolejną fale łez.
-Wiem… Przepraszam. Nie płacz już,
proszę. – Przytuliła starszą gryfonkę- Chodźmy już spać. To był długi dzień.
Hermiona pokiwała głową.
-Dobranoc. –Rzuciła jeszcze Ginny
gdy położyły się spać.
Greanger wiedziała jednak że ta noc
nie będzie należała do łatwych. Czuła już
że nie zaśnie zbyt szybko.
-Cholerny Malfoy. – Mruknęła pod
nosem, wpatrując się w sufit.