Hermiona
Ginny i Hermiona dotarły na śniadanie, choć wyglądało to na
zaciągnięciu Granger do wielkiej sali.
Gdy w końcu gryfonki zajęły miejsce, do Sali weszli Harry i Ron.
„ Cholera.!”- pomyślała brązowowłosa, gdy Weasley zajął miejsce naprzeciw niej. „Czemu On mi to robi?!” Spuściła wzrok i zaczęła jeść. Przy stole zapadła niezręczna cisza.
- Kiedyś musicie się przełamać. Macie zamiar nie odzywać się do końca życia? – Głos wybrańca przerwał milczenie ,ale odpowiedź nie padła. Ron i Hermiona wymienili tylko pełne nienawiści spojrzenia i poczym spuścili głowy.
- On ma rację.! Musicie w końcu porozmawiać.- Ginny z nadzieją spoglądała to na przyjaciółkę to na brata. Niestety nie przyniosło to żadnego rezultatu. - Przestańcie, Proszę. Ron…. Herm. Powiedzcie coś.! –Rudowłosa podniosła głos, tym samym przyciągając uwagę innych. -Harry! Zrób coś.!- Fakt że jej słowa zupełnie nie docierają do jej najbliższych, sprawił że zaczęła popadać w depresje. Widząc to Harry spojrzał na nią znacząco, dzięki czemu Ginny się uspokoiła.
- Dobrze… Jeśli nie chcecie to nic nie mówcie. Nie będę Was do tego zmuszać, ale zachowujecie się D Z I E C I N N I E! - ostatnie słowo przyjaciela odbiło się w głowie Hermiony echem. Oburzył ją fakt ,i ż Potter ma takie mniemanie na temat jej zachowania. Przecież, nic nie zrobiła. Nie rozumiała czemu wszyscy zaczęli się jej czepiać. Nagle każdy miał jakieś "ale" , choć w rzeczywistości nie robiła nic złego. Od incydentu z Krumem Granger zrobiła się drażliwa. Sama nie wiedziała kiedy wybuchła.
-Zejdź ze mnie.! Nie rozumiesz?!-Chyba pierwszy raz w jej głosie było tyle złości i jadu.- Na siłę nie zrobisz ze słonia baletnicy Harry! Musicie się przyzwyczaj do tego, że już ze sobą nie rozmawiamy. ! Tak bywa! Myślicie, że łatwo jest mi siedzieć na przeciw niego i udawać że jest wszystko okey?!.-wyrzuciła z siebie, wprawiając przyjaciół w osłupienie.
Gdy w końcu gryfonki zajęły miejsce, do Sali weszli Harry i Ron.
„ Cholera.!”- pomyślała brązowowłosa, gdy Weasley zajął miejsce naprzeciw niej. „Czemu On mi to robi?!” Spuściła wzrok i zaczęła jeść. Przy stole zapadła niezręczna cisza.
- Kiedyś musicie się przełamać. Macie zamiar nie odzywać się do końca życia? – Głos wybrańca przerwał milczenie ,ale odpowiedź nie padła. Ron i Hermiona wymienili tylko pełne nienawiści spojrzenia i poczym spuścili głowy.
- On ma rację.! Musicie w końcu porozmawiać.- Ginny z nadzieją spoglądała to na przyjaciółkę to na brata. Niestety nie przyniosło to żadnego rezultatu. - Przestańcie, Proszę. Ron…. Herm. Powiedzcie coś.! –Rudowłosa podniosła głos, tym samym przyciągając uwagę innych. -Harry! Zrób coś.!- Fakt że jej słowa zupełnie nie docierają do jej najbliższych, sprawił że zaczęła popadać w depresje. Widząc to Harry spojrzał na nią znacząco, dzięki czemu Ginny się uspokoiła.
- Dobrze… Jeśli nie chcecie to nic nie mówcie. Nie będę Was do tego zmuszać, ale zachowujecie się D Z I E C I N N I E! - ostatnie słowo przyjaciela odbiło się w głowie Hermiony echem. Oburzył ją fakt ,i ż Potter ma takie mniemanie na temat jej zachowania. Przecież, nic nie zrobiła. Nie rozumiała czemu wszyscy zaczęli się jej czepiać. Nagle każdy miał jakieś "ale" , choć w rzeczywistości nie robiła nic złego. Od incydentu z Krumem Granger zrobiła się drażliwa. Sama nie wiedziała kiedy wybuchła.
-Zejdź ze mnie.! Nie rozumiesz?!-Chyba pierwszy raz w jej głosie było tyle złości i jadu.- Na siłę nie zrobisz ze słonia baletnicy Harry! Musicie się przyzwyczaj do tego, że już ze sobą nie rozmawiamy. ! Tak bywa! Myślicie, że łatwo jest mi siedzieć na przeciw niego i udawać że jest wszystko okey?!.-wyrzuciła z siebie, wprawiając przyjaciół w osłupienie.
Słowa brązowowłosej tak mocno nim wstrząsnęły że siedzieli
z rozczapirzonymi gębami, patrząc na na Mione niczym w transie. Dosłownie wszyscy w wielkiej Sali zamilkli,
co gryfona uświadomiła sobię dopiero po chwili. Zażenowana i czerwona niczym
burak Granger spuściła wzrok i zaczęła tempo wpatrywać się w swój talerz.
Niefortunnie jednak z osłupienia pierwszy otrząsnął się Rudzielec.
-Nikt cię tu nie prosił.
- wybąkał na tyle cicho by nie
słyszał go nikt poza trojgiem
zainteresowanych.
- Ron! Przesadziłeś! – Ginny naskoczyła na brata- Uspokój się.! Takie kłótnie wam nie Pomo... - Trzepot skrzydeł przerwał Rudowłosej. Uczniowie jakby wrócili do normalności i w Sali na powrót zrobiło się głośno. Nagle przed Hermioną spadł skierowany do niej, prorok codzienny. Brązowowłosa sięgnęła niepewnie po gazetę i z przerażeniem zauważając że jest ona przewiązana zieloną wstążką do której przyczepiona była karteczka. Jednym ruchem zerwała wstążkę i wahając się otworzyła wiadomość.
- Ron! Przesadziłeś! – Ginny naskoczyła na brata- Uspokój się.! Takie kłótnie wam nie Pomo... - Trzepot skrzydeł przerwał Rudowłosej. Uczniowie jakby wrócili do normalności i w Sali na powrót zrobiło się głośno. Nagle przed Hermioną spadł skierowany do niej, prorok codzienny. Brązowowłosa sięgnęła niepewnie po gazetę i z przerażeniem zauważając że jest ona przewiązana zieloną wstążką do której przyczepiona była karteczka. Jednym ruchem zerwała wstążkę i wahając się otworzyła wiadomość.
Droga Lwico
Z przykrością informuje że nasz ptaszek o północy uciekł z
klatki, o czym doniósł mi dziś rano nasz wszechwiedzący prorok codzienny.
Twój wspaniały i bohaterski
KS
P.S Nie ładnie tak
uciekać.
Mimo iż wiadomość była napisana szyfrem Granger od razu
zrozumiała o co chodzi. Nie była nawet w stanie spojrzeć na gazetę. Z przerażeniem w oczach Gryfonka odwróciła się
w stronę Dracona. Malfoy dziwnym trafem patrzył to na nią to na Rona
zdenerwowany. Gdy ich spojrzenia się skrzyżowały Mionie zapłonęły policzki i
niemal natychmiast odwróciła się w stronę swojego stołu.
- Herm! - niemalże wykrzyczała Weasley’ówna, machając ręką przed oczami brązowowłosej. - Co się z Tobą dzieje ? Co tam jest ? !
- Nic…. Tzn.- Hermionie plątał się język- Nie ważne ..To pomyłka .Będzie lepiej pójdę to oddać właścicielowi…- Szybko chwyciła proroka i wstała od stołu jak gdyby nigdy nic. po chwili wyszła z sali kierując się do dormitorium i w myślach dziękując za to że lekcje zaczynały się godzinę później.
- Herm! - niemalże wykrzyczała Weasley’ówna, machając ręką przed oczami brązowowłosej. - Co się z Tobą dzieje ? Co tam jest ? !
- Nic…. Tzn.- Hermionie plątał się język- Nie ważne ..To pomyłka .Będzie lepiej pójdę to oddać właścicielowi…- Szybko chwyciła proroka i wstała od stołu jak gdyby nigdy nic. po chwili wyszła z sali kierując się do dormitorium i w myślach dziękując za to że lekcje zaczynały się godzinę później.
----{---@ @---}----
Wiemy że dawno już nie było nowego
rozdziału za co z całego serca przepraszam.
Mamy jednak nadzieje że rozdział się wam spodobał i że
będziecie tu jeszcze zaglądać.
Do napisania :)!!!
Nox!!!
Fajny, ale za krótki.
OdpowiedzUsuń