Draco
Zanim brązowowłosa ruszyła się przebrać razem zabrali Wiktorowi różdżkę, wzięli jej rzeczy i zatrząsnęli drzwi. Oboje byli zdania że lepiej będzie jak Smok poczeka na nią we własnym przedziale. Gdy tylko Hermiona zniknęła w drodze do toalety Dracona, zaczęły męczyć mieszane uczucia. Niewiele myśląc zaczął przechadzać się nerwowo po pomieszczeniu. Obawiał się tego jak zareagują inni widząc że przestał dokuczać Gryfonce. Mimo wszystko wiedział jednak, że nie chcę już nigdy więcej tego robić. W jeden dzień zmieniło się całe jego podejście do Granger. To było coś niesamowitego. Czuł się dziwnie szczęśliwy, jego radość nie trwała jednak długo. „Wiesz ile razy to przez ciebie płakałam? !” słowa odbiły się echem w jego myślach. Dopiero teraz mógł je dokładnie przeanalizować. Sam nie widział ile razy jej dogryzł. Przychodziło mu to przecież tak naturalnie. Nie wiedział że to co robił tak bardzo ją raniło. Jakim cudem nigdy tego nie dostrzegł? Miliony pytań kłębiły się w głowie Ślizgona, z zamyślenia wyrwały go jednak dobiegające z korytarza kroki. Ledwie zdążył się obrócić, a w drzwiach pojawiła się Hermiona. Patrzył na nią zamyślony, a zarazem zdezorientowany. Dziewczyna wyglądała tak pięknie. W szkolnych szatach i idealnie dopasowanym makijażu sprawiała wrażenie, odświeżonej. Zdawać mogło by się że przed chwilą nic się nie wydarzyło i Granger po prostu przyszykowała się na powrót do szkoły. Do takiej Hermiony , się przyzwyczaił.
-Ile jeszcze masz zamiar tu stać? – Jej głos
przywrócił Smoka do rzeczywistości.
-Długo, to znaczy… Chwile… -Zaczął mu
się plątać język.- Chodźmy już.
Wziął jej walizkę i swoje torby, po czym
razem ruszyli w stronę wyjścia z pociągu. Ślizgon nie wiedział co się właściwie
z nim działo. W towarzystwie Gryfonki
nie potrafił logicznie myśleć. Droga do Hogwartu minęła strasznie szybko. Dla
Dracona nawet za szybko. Podczas niej zdążyli ustalić, że nikomu nie powiedzą o
wydarzeniach z pociągu. Na dziedzińcu czekała ich jednak niemiła niespodzianka.
----{---@ @---}----
Rozdział w całości dedykuje Natali, ponieważ
nie powstał by bez niej.
Mam nadzieje że się wam spodobał.
Do napisania :)!!!
Nox!!!
Haaa.! Cudeńko.! ; ) Czekam na następny! : ))
OdpowiedzUsuń